Polecane produkty
Spis treści
Senamina - skład:
Substancja czynna: doksylaminy wodorobursztynian (Doxylamini hydrogenosuccinas). Każda tabletka powlekana zawiera 12,5mg doksylaminy wodorobursztynianu oraz substancje pomocnicze: mannitol; celuloza mikrokrystaliczna (PH-101); karboksymetyloskrobia sodowa (typ A); krzemionka koloidalna bezwodna; magnezu stearynian; otoczka Opadry 02B24028 o składzie: hypromeloza 5mPas; tytanu dwutlenek (E171); makrogol 400; erytrozyna, lak (E127); żelaza tlenek czerwony (E172); indygotyna, lak (E132).
Senamina - działanie:
Wodorobursztynian doksylaminy to substancja czynna produktu leczniczego Senamina. Doksylamina jest lekiem przeciwhistaminowym, który wykazuje działanie uspokajające i nasenne. Lek jest wskazany do stosowania w krótkotrwałym, objawowym leczeniu sporadycznie występującej bezsenności u osób dorosłych, szczególnie jest rekomendowany w przypadku występowania trudności z zasypianiem, częstych przebudzeń nocnych, wczesnego budzenia w godzinach porannych związanych ze stresem bądź zmianą stref czasowych. Lek nie jest przeznaczony do leczenia przewlekłych zaburzeń snu.
Senamina - zastosowanie:
Produkt leczniczy Senamina wskazany do krótkotrwałego stosowania w objawowym leczeniu sporadycznie występującej bezsenności – zwłaszcza gdy występują trudności z zasypianiem, częste przebudzenia nocne, wczesne budzenie w godzinach porannych związane ze stresem bądź zmianą stref czasowych. Lek dla osób dorosłych.
Senamina - informacje dodatkowe:
Produkt przechowywać w sposób niedostępny dla dzieci, w temperaturze pokojowej. Zaleca się chronić przed działaniem wilgoci i światła. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą w przypadku, gdy u pacjenta występuje padaczka (leki przeciwhistaminowe mogą czasem powodować nadpobudliwość, a w efekcie obniżenie progu drgawkowego); u pacjenta występuje senność w ciągu dnia – może być konieczne zmniejszenie dawki leku lub przyjmowanie dawki wcześniej, żeby zapewnić co najmniej 8-godzinny odstęp między przyjęciem leku a planowaną pobudką, należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia; u pacjenta występuje zespół wydłużonego odcinka QT (zaburzenia rytmu serca); w przypadku niskiego stężenia potasu we krwi lub innych zaburzeń stężenia elektrolitów; jeśli u pacjenta występują zatrzymania moczu; w przypadku chorób serca; przyjmowania innych leków, które mogą być szkodliwe dla ucha (np. karboplatyna lub cisplatyna (leki stosowane w leczeniu nowotworów), chlorochina (lek stosowany w leczeniu lub zapobieganiu malarii)) oraz niektórych antybiotyków (stosowanych w leczeniu zakażeń), np. erytromycyny lub aminoglikozydów w postaci wstrzykiwań, gdyż ten lek może maskować szkodliwe działanie tych leków na słuch. Osoby powyżej 65. roku życia są bardziej narażone na występowanie działań niepożądanych. Lek ten może powodować nasilenie objawów odwodnienia oraz udaru cieplnego spowodowanego zmniejszonym poceniem, głównie podczas upałów, szczególnie trzeba uważać na to u osób w podeszłym wieku. Niewłaściwe stosowanie leku, w tym zbyt długie przyjmowanie leku lub przekraczanie zalecanych dawek może wywołać działania niepożądane. Należy obserwować swoją reakcję na działanie leku, w tym na możliwe działania niepożądane lub objawy przedawkowania. Nie należy przekraczać zalecanego dawkowania. Nie należy przyjmować leku przez okres dłuższy niż 7 dni, chyba, że lekarz zaleci inaczej. Stosowanie u dzieci i młodzieży: nie należy stosować leku poniżej 18. roku życia. Stosowanie z innymi lekami: należy to omówić z lekarzem; nie należy stosować tego leku jednocześnie z takimi lekami jak: epinefryna (stosowana w leczeniu niskiego ciśnienia krwi), leki nasercowe, takie jak leki stosowane w leczeniu arytmii, niektóre antybiotyki, niektóre leki przeciw malarii, niektóre leki przeciwhistaminowe, niektóre stosowane w celu obniżenia stężenia lipidów (tłuszczów) we krwi lub niektóre leki o działaniu neuroleptycznym (stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych), przeciwgrzybicze pochodne azolowe (flukonazol, ketokonazol, itrakonazol) lub antybiotyki makrolidowe (klarytromycyna, erytromycyna, telitromycyna), ponieważ mogą nasilać działanie doksylaminy, niektóre leki moczopędne (leki zwiększające wydalanie moczu), inhibitory ośrodkowego układu nerwowego (barbiturany, leki nasenne, uspokajające, przeciwlękowe, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwpsychotyczne lub prokarbazyna – lek przeciwnowotworowy), leki przeciwnadciśnieniowe (leki do leczenia wysokiego ciśnienia krwi) działające na ośrodkowy układ nerwowy, takie jak guanabenz, klonidyna lub alfa-metylodopa, inne leki antycholinergiczne, takie jak leki stosowane w leczeniu depresji (fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna) lub choroby Parkinsona, inhibitory monoaminooksydazy (leki przeciw depresji), neuroleptyki (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych), leki przeciwskurczowe (np. atropina), dyzopiramid (stosowany do leczenia niektórych chorób serca), leki o znanym działaniu toksycznym na słuch, takie jak karboplatyna lub cisplatyna (leki stosowane w leczeniu nowotworów), chlorochina (lek stosowany w leczeniu lub profilaktyce malarii), niektóre antybiotyki (leki stosowane w leczeniu zakażeń) jak erytromycyna lub aminoglikozydy podawane pozajelitowo, gdyż doksylamina może maskować to działanie, leki przeciwhistaminowe stosowane na skórę (takie jak difenhydramina w postaci kremu, maści, w aerozolu), leki rozkurczowe (takie jak atropina, alkaloidy pokrzyku) oraz skopolaminę, leki przeciwwirusowe (indynawir, rytonawir, telaprewir), leki, w przypadku których istnieją niewielkie różnice pomiędzy dawką terapeutyczną a toksyczną. Lek może zakłócać testy alergii skórnych, które wykorzystują alergeny, należy przerwać stosowanie leku przynajmniej na trzy dni przed badaniem. Nie należy pić alkoholu podczas stosowania tego leku. Lek można przyjmować niezależnie od posiłku. Stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią: należy się skonsultować z lekarzem, w okresie ciąży nie należy przyjmować tego leku, chyba że lekarz zaleci inaczej; w okresie karmienia piersią stosowanie tego leku jest przeciwwskazane. Brak danych dotyczących wpływu na płodność. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn: lek wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ wywołuje senność W okresie pierwszych kilku dni stosowania leku, do czasu stwierdzenia, w jaki sposób wpływa on na pacjenta, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Lek zawiera mannitol – może powodować działanie przeczyszczające.
Senamina - przeciwwskazania:
Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik leku. Nie stosować w przypadku uczulenia na inne leki przeciwhistaminowe (przeciwalergiczne). Nie stosować w przypadku chorób układu oddechowego, np. astma, zapalenie oskrzeli (uporczywy kaszel, który wytwarza gęstą ślinę (plwocinę) i śluz) lub rozedma płuc (zapalenie pęcherzyków płucnych powodujące trudności w oddychaniu). Nie stosować w przypadku jaskry (podwyższone ciśnienie w oku). Nie stosować w przypadku rozrostu gruczołu krokowego (nieprawidłowe powiększenie prostaty), niedrożności szyi pęcherza moczowego (choroba układu moczowego) lub trudności z oddawaniem moczu. Nie stosować w przypadku choroby wrzodowej żołądka lub początkowego odcinka jelita lub zwężenia dwunastnicy (trudności z przemieszczaniem pokarmu z żołądka do jelita). Nie stosować w przypadku ciężkiej choroby nerek lub wątroby. Nie stosować, jeśli przyjmowane są inhibitory monoaminooksydazy (leki stosowane w depresji i chorobie Parkinsona), leki przeciwpadaczkowe, leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki, leki nasercowe, np. do leczenia zaburzeń rytmu serca, leki przeciwwirusowe, leki przeciwgrzybicze, niektóre leki wpływających na zmniejszenie stężenia lipidów (tłuszczów). Nie stosować w okresie karmienia piersią.
Senamina - działania niepożądane:
U niektórych osób podczas stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane. Zwykle działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i przemijające, częściej występują w pierwszych dniach leczenia. Bardzo często: senność. Często: suchość w jamie ustnej, zaparcia, bóle górnej części brzucha, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, zwiększone wydzielanie śluzu w oskrzelach, zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie, bezsenność, nerwowość. Niezbyt często: osłabienie, obrzęki obwodowe (np. obrzęk rąk i nóg), nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, wysypka, szum w uszach, niedociśnienie ortostatyczne (spadek ciśnienia krwi podczas zmiany pozycji ciała), podwójne widzenie, uczucie zrelaksowania, koszmary senne, duszność (trudności z oddychaniem). Rzadko: pobudzenie (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku), drżenie, drgawki, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, białych krwinek lub płytek krwi. Inne działania niepożądane zwykle wywołane stosowaniem leków przeciwhistaminowych, których nie zaobserwowano w przypadku doksylaminy: zaburzenia rytmu serca (zmiany w częstości akcji serca), kołatanie serca, refluks żółciowy, zaburzenia czynności wątroby (żółtaczka cholestatyczna), wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG, utrata apetytu, zwiększenie apetytu, bóle mięśni, zaburzenia koordynacji, zaburzenia pozapiramidowe (zaburzenia ruchowe), parestezje (zaburzenia czucia), zaburzenia psychoruchowe (koordynacja czuciowa lub ruchowa), depresja, zmniejszenie wydzielania śluzu w oskrzelach, łysienie, alergiczne zapalenie skóry, nadmierne pocenie, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie (niskie ciśnienie tętnicze). Zmniejszenie dobowej dawki umożliwia kontrolowanie nasilenia i częstości występowania działań niepożądanych. Osoby powyżej 65. roku życia są bardziej narażone na występowanie działań niepożądanych, ponieważ mogą chorować na inne schorzenia lub stosować jednocześnie inne leki. Osoby te są również bardziej narażone na upadki.
Senamina - dawkowanie tabletek:
Lek stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub według zaleceń na ulotce. Osoby dorosłe (powyżej 18. roku życia): zalecana dawka – 12,5-25mg (1-2 tabletki). W przypadku występowania senności w ciągu dnia zaleca się zmniejszyć dawkę z 25mg do 12,5mg lub przyjmować dawkę wcześniej, aby zapewnić co najmniej 8-godzinny odstęp między przyjęciem leku a planowaną pobudką. Maksymalna dawka dobowa: 25mg (2 tabletki). Osoby w podeszłym wieku (powyżej 65. roku życia): w tym wieku bardziej prawdopodobne jest występowanie innych schorzeń, które mogą wymagać zmniejszenia dawki leku. Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5mg (1 tabletka), podawana 30 minut przed snem. Dawkę można zwiększyć do 25mg (2 tabletki), jeżeli dawka początkowa będzie nieskuteczna. Jeśli wystąpią działania niepożądane, dawkę należy zmniejszyć do 12,5mg na dobę (1 tabletka). Osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką chorobą nerek lub wątroby, nie jest zalecany u osób z umiarkowaną chorobą nerek lub wątroby. U osób z łagodną chorobą nerek lub wątroby zalecane jest zmniejszenie maksymalnej dawki dobowej do 12,5mg (1 tabletka). Stosowanie u dzieci i młodzieży: nie stosować. Tabletkę przyjmować doustnie, 30 minut przed snem, popijać odpowiednią ilością płynu (najlepiej wody). Należy zapewnić co najmniej 8-godzinny odstęp między przyjęciem leku a planowaną pobudką z uwagi na możliwość utrzymującej się senności. Lek można przyjmować przed lub po posiłku. Dla ułatwienia sobie połknięcia tabletki można ją podzielić na pół, należy jednak pamiętać, że rowek nie dzieli tabletki na dwie równe dawki. Czas leczenia: zaleca się, aby był jak najkrótszy – od kilku dni do tygodnia. Bez konsultacji z lekarzem nie stosować dłużej niż 7 dni.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące Senaminy
Czy Senamina uzależnia i czy można ją stosować długoterminowo?
Dobra wiadomość - doksylamina, czyli substancja czynna Senaminy, należy do stosunkowo najbezpieczniejszych leków nasennych i jej dłuższe stosowanie nie powoduje uzależnienia. Niemniej jednak organizm może przyzwyczaić się do "wsparcia" w zasypianiu, dlatego leczenie bezsenności za pomocą jakichkolwiek środków powinno być traktowane jako element pomocniczy, a nie rozwiązanie długoterminowe. Najlepsze efekty osiąga się, łącząc krótkotrwałe stosowanie Senaminy z wprowadzeniem odpowiedniej higieny snu i zmian w stylu życia.
Czy można pić alkohol podczas stosowania Senamina i po jakim czasie od zażycia tabletek?
Absolutnie nie - nie wolno spożywać alkoholu w okresie przyjmowania Senaminy, ponieważ alkohol może nasilać hamujący wpływ doksylaminy na ośrodkowy układ nerwowy. Nawet jeśli planujesz imprezę, gdzie chcesz wypić alkohol, nie łącz go z tym lekiem. Senamina pozostaje w organizmie średnio do 12 godzin, więc zaleca się odczekać co najmniej dobę od ostatniej dawki przed spożyciem alkoholu. Połączenie leku z alkoholem może potęgować senność, zaburzenia koncentracji oraz zwiększać ryzyko problemów żołądkowo-jelitowych.
Po jakim czasie działa Senamina i jak długo utrzymuje się jej efekt?
Działanie nasenne Senaminy osiągane jest w ciągu 30 minut od przyjęcia preparatu, a najsilniejsze w okresie 1-3 godzin od zażycia leku. Dlatego tabletkę należy przyjąć dokładnie 30 minut przed planowanym snem. Ważne jest, aby zapewnić sobie co najmniej 8-godzinny, nieprzerwany sen po przyjęciu leku - w przeciwnym razie możesz odczuwać senność następnego dnia. Stężenie maksymalne w osoczu uzyskiwane jest po 2-3 godzinach po przyjęciu preparatu, a działanie uspokajające może utrzymywać się w ciągu następnego dnia, dlatego niektórzy pacjenci muszą dostosować dawkę lub czas przyjęcia leku.
Czy można prowadzić samochód następnego dnia po przyjęciu Senamina?
To zależy od Twojej indywidualnej reakcji na lek. Senamina wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ wywołuje senność. W okresie pierwszych kilku dni stosowania leku, dopóki nie sprawdzisz, jak wpływa on na Ciebie, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Jeśli odczuwasz senność w ciągu dnia, rozważ zmniejszenie dawki z 2 tabletek do 1 tabletki lub przyjmij lek wcześniej, aby zapewnić sobie co najmniej 8-godzinny odstęp między przyjęciem a planowaną pobudką.
Czy Senamina jest bezpieczna w ciąży i podczas karmienia piersią?
Nie, stosowanie Senaminy jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią, a w okresie ciąży nie należy przyjmować tego leku, chyba że lekarz zaleci inaczej. Doksylamina przenika przez łożysko i do mleka matki, co może wpływać na dziecko. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę i zmagasz się z problemami ze snem, koniecznie skonsultuj się z lekarzem, który zaproponuje bezpieczne alternatywy, takie jak techniki relaksacyjne, melatonina lub zmiana nawyków związanych z higieną snu.