Spis treści
Calcifar 400 mg x 100 kapsułek to lek zawierający wapń w postaci węglanu wapnia, przy czym jedna kapsułka dostarcza 400 mg jonów wapnia, czyli składnika niezbędnego między innymi do prawidłowej mineralizacji kości, pracy mięśni oraz prawidłowego przewodnictwa nerwowego. Preparat jest stosowany w stanach zwiększonego zapotrzebowania na wapń, a także wtedy, gdy jego podaż wraz z dietą jest niewystarczająca, może również stanowić element postępowania uzupełniającego w określonych sytuacjach wymagających zwiększenia podaży tego pierwiastka. Calcifar 400 mg w opakowaniu 100 kapsułek jest lekiem, a nie zwykłym suplementem wapnia, dlatego jego dawkowanie oraz ewentualne przeciwwskazania, zwłaszcza w przypadku chorób nerek lub jednoczesnego stosowania innych preparatów zawierających wapń, należy oceniać zgodnie z ulotką.
Skład Calcifar 400mg:
Substancja czynna: jony wapnia w postaci węglanu wapnia (Calcii carbonas). Jedna kapsułka twarda leku Calcifar zawiera 400mg jonów wapnia w postaci 998,5mg węglanu wapnia oraz substancje pomocnicze: magnezu stearynian, talk. Skład kapsułki żelatynowej: żelatyna, żelaza tlenek czerwony (E172), błękit brylantowy FCF (E133).
Działanie Calcifar 400mg:
Calcifar 400mg to produkt leczniczy, który zawiera jako substancję czynną jony wapnia w postaci węglanu wapnia. Węglan wapnia jest dla organizmu źródłem wapnia zjonizowanego. Wapń uczestniczy w tworzeniu i mineralizacji tkanki kostnej w ciągu całego życia człowieka. Warunkuje prawidłowe przewodnictwo nerwowe i kurczliwość mięśni poprzecznie prążkowanych. Utrzymuje równowagę elektrolitową organizmu, wpływa na sprawność pracy mięśnia sercowego. Uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi. Wpływa na aktywność wielu enzymów, pełni funkcję przekaźnika, dzięki któremu bodźce chemiczne, fizyczne lub hormonalne ulegają przekształceniu w określony efekt biologiczny. Dzięki właściwości zmniejszania przepuszczalności ścian naczyń krwionośnych, wapń działa przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo i przeciwalergicznie. Węglan wapnia pomaga pokryć dobowe zapotrzebowanie na wapń, zmniejsza utratę wapnia z układu kostnego u kobiet w okresie około- i postmenopauzalnym oraz u wszystkich osób w podeszłym wieku. Zapobiega wystąpieniu zmian kostnych w przebiegu przewlekłej niewydolności nerek. Wpływa łagodząco na odczyny alergiczne na powierzchni skóry i błon śluzowych.
Zastosowanie kapsułek Calcifar 400mg
Produkt leczniczy Calcifar 400mg wskazany do stosowania w następujących przypadkach: stany zwiększonego zapotrzebowania na wapń: w przebiegu ciąży i podczas karmienia piersią; nieprawidłowe żywienie produktami ubogimi w wapń; zaburzenia wchłaniania zwrotnego wapnia z kanalików nerkowych; zmniejszone stężenie wapnia we krwi z podwyższonym stężeniem fosforu u osób z przewlekłą niewydolnością nerek; zapobieganie wzmożonej pobudliwości nerwowo-mięśniowej; profilaktycznie – uzupełniająco w kompleksowym leczeniu osteoporozy; stany po długotrwałym unieruchomieniu i okres rekonwalescencji po złamaniach kości; wspomagająco w leczeniu przeziębień i chorób alergicznych.
Informacje dodatkowe dotyczące kapsułek Calcifar 400mg
Produkt przechowywać w sposób niedostępny dla dzieci, w temperaturze pokojowej. Zaleca się chronić przed działaniem wilgoci i światła. W przypadku przewlekłej niewydolności nerek konieczna jest kontrola stężenia wapnia i fosforu we krwi podczas stosowania leku. Podczas leczenia dużymi dawkami, a zwłaszcza przy równoczesnym przyjmowaniu witaminy D, tiazydowych leków moczopędnych i/lub leków albo produktów spożywczych zawierających wapń (takich jak mleko), istnieje ryzyko wystąpienia hiperkalcemii z późniejszymi zaburzeniami czynności nerek lub zespołem mleczno-alkalicznym. Ryzyko to dotyczy także kobiet w ciąży przyjmujących duże dawki wapnia i osób z zaburzoną czynnością nerek – należy u nich kontrolować stężenie wapnia w surowicy oraz monitorować czynność nerek. Osoby leczone glikozydami nasercowymi przed zastosowaniem preparatów wapnia powinny poradzić się lekarza, gdyż jednoczesne przyjmowanie obu leków może nasilić działanie glikozydów na serce i spowodować ryzyko zaburzeń rytmu. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia. Stosowanie z innymi lekami: tiazydowe leki moczopędne zwiększają wchłanianie zwrotne wapnia, zmniejszają tym samym ilość jonów wapnia wydzielonych do moczu i stwarzają ryzyko wystąpienia nadmiernego stężenia wapnia we krwi. W przypadkach jednoczesnego stosowania należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi. Podawane jednocześnie kortykosteroidy działające układowo, zmniejszają wchłanianie wapnia i może być konieczne zwiększenie jego dawki. Sole wapnia podawane doustnie zmniejszają wchłanianie z przewodu pokarmowego jednocześnie zażytych antybiotyków tetracyklinowych i związków fluoru. Leki te należy podawać w odstępie 2 godzin. Związki wapnia mogą powodować zmniejszenie wchłaniania chinolonów, niektórych antybiotyków z grupy cefalosporyn oraz preparatów zawierających żelazo. Preparaty wapnia mogą nasilać działanie i tym samym zwiększać toksyczność glikozydów nasercowych. Dlatego podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy kontrolować czynność serca (EKG) i stężenie wapnia we krwi. Bisfosfoniany lub fluorek sodu należy podawać przynajmniej 3 godziny przed zażyciem wapnia – ze względu na zmniejszone wchłanianie z przewodu pokarmowego w przypadku jednoczesnego stosowania. Podczas jednoczesnego stosowania witaminy D lub jej pochodnych w dawkach powyżej 400IU na dobę, zwiększa się znacząco wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego i może wystąpić hiperkalcemia. Podczas leczenia skojarzonego witaminą D i tym lekiem należy systematycznie kontrolować stężenie wapnia. Lek osłabia działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy. Kwas szczawiowy (zawarty w dużych ilościach w szpinaku i rabarbarze) i kwas fitynowy (zawarty w pełnych ziarnach) mogą zmniejszać wchłanianie wapnia z powodu tworzenia nierozpuszczalnych soli wapnia. Pacjenci nie powinni zażywać preparatów wapnia jednocześnie z pokarmami z dużą zawartością kwasu szczawiowego lub fitynowego. Tiazydowe leki moczopędne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hiperkalcemii (zbyt dużego stężenia wapnia we krwi). Leki moczopędne osmotyczne, rtęciowe, furosemid, kwas etakrynowy hamują wtórne wchłanianie jonów wapnia w początkowym odcinku nefronów; następuje zwiększenie wydalania jonów wapnia z moczem. Leki moczopędne zakwaszające zwiększają wydalanie jonów wapnia z moczem na skutek zmniejszania wiązania się jonów wapnia z białkami wiążącymi wapń (CaBP). Zwiększone wydalanie jonów wapnia z moczem obserwuje się także po podaniu kofeiny. Stosowanie z jedzeniem i piciem: zalecane jest przyjmowanie podczas posiłku. Nie należy przyjmować tego leku w połączeniu np. ze szpinakiem, rabarbarem czy produktami pełnoziarnistymi, ponieważ zawarte w nich kwasy szczawiowy i fitynowy mogą tworzyć nierozpuszczalne sole wapnia i w ten sposób zmniejszać wchłanianie wapnia. Stosowanie w okresie ciąży i laktacji: należy to omówić z lekarzem. W okresie ciąży wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla płodu. W okresie karmienia piersią wzrasta zapotrzebowanie na wapń. Przy stosowaniu dawek leczniczych nie wykazano ryzyka zagrożenia dla noworodka. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn: lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Przeciwwskazania do stosowania kapsułek Calcifar 400mg
Nie stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik leku. Nie stosować przy zwiększonym stężeniu wapnia we krwi i nadmiernym wydalaniu wapnia w moczu, np. przy nadczynności tarczycy, przytarczyc, przedawkowaniu witaminy D3, nowotworach odwapniających (szpiczaki i nowotworach dających przerzuty do kości), w ciężkiej niewydolności nerek, sarkoidozie. Nie stosować w kamicy nerkowej. Nie stosować przy leczeniu glikozydami nasercowymi. Nie stosować w ciężkiej hiperkalciurii (nadmiernym wydalaniu wapnia z moczem).
Działania niepożądane podczas stosowania kapsułek Calcifar 400mg
Podczas stosowania leku u niektórych osób mogą wystąpić działania niepożądane. Niezbyt często: nadmierne stężenie wapnia we krwi, nadmierne wydalanie wapnia w moczu. Rzadko: zaparcia, wzdęcia z oddawaniem gazów, nudności, bóle brzucha, biegunka; świąd, wysypka, pokrzywka. Częstość nieznana: zespół mleczno-alkaliczny – obserwowany jest zwykle tylko przy przedawkowaniu. Zazwyczaj jest odwracalny po odstawieniu leku i specjalnym leczeniu (działanie moczopędne wywołane roztworem fizjologicznym soli, zastosowanie kwasu pamidronowego).
Dawkowanie kapsułek Calcifar 400mg:
Stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub według wskazówek na ulotce. Stosować doustnie. Najlepiej przyjmować podczas posiłku. Dawkę ustala się zazwyczaj w oparciu o zapotrzebowanie dobowe, które przedstawia się następująco: dorośli – 800-1200mg (w przeliczeniu na wapń elementarny), kobiety w ciąży i karmiące piersią – 1000-1500mg (w przeliczeniu na wapń elementarny); kobiety po menopauzie niestosujące hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) – 1500mg (w przeliczeniu na wapń elementarny); kobiety po menopauzie stosujące HTZ – 1000mg (w przeliczeniu na wapń elementarny); wszystkie osoby powyżej 65. roku życia – 1500mg (w przeliczeniu na wapń elementarny). Zwykle stosuje się następujące dawkowanie: 1 kapsułka twarda (400mg jonów wapnia zjonizowanego) 1-3 razy na dobę. Nie należy stosować więcej niż 1200mg jonów wapnia na dobę (więcej niż 3 kapsułki). Stosowanie u młodzieży powyżej 12. roku życia: zwykle zaleca się stosować od 2-3 kapsułki (800-1200mg) na dobę. Jeśli nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem.
Producent: Biofarm
Najczęściej zadawane pytania dotyczące leku Calcifar 400 mg
Na co stosuje się Calcifar 400 mg?
Calcifar jest lekiem zawierającym węglan wapnia, dostarczającym 400 mg jonów wapnia w jednej kapsułce. Stosuje się go m.in. w stanach zwiększonego zapotrzebowania na wapń, przy diecie ubogiej w wapń oraz uzupełniająco w kompleksowym leczeniu osteoporozy.
Jak dawkować Calcifar 400 mg?
U osób dorosłych zazwyczaj stosuje się 1 kapsułkę od 1 do 3 razy na dobę, zależnie od zapotrzebowania na wapń. Bez odpowiedniego zalecenia nie należy przekraczać 3 kapsułek, czyli 1200 mg jonów wapnia na dobę.
Czy Calcifar należy przyjmować z jedzeniem?
Tak. Calcifar zaleca się przyjmować podczas posiłku. Niektóre produkty zawierające duże ilości kwasu szczawiowego lub fitynowego, np. szpinak, rabarbar czy pełne ziarna, mogą zmniejszać wchłanianie wapnia, dlatego nie powinno się przyjmować ich jednocześnie z preparatem.
Czy Calcifar można stosować w ciąży?
Zwiększone zapotrzebowanie na wapń podczas ciąży i karmienia piersią jest jednym ze wskazań wymienionych w ulotce Calcifaru. Kobieta w ciąży lub karmiąca piersią powinna jednak przed zastosowaniem leku skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.