Angina ropna – objawy, przyczyny i leczenie krok po kroku

Angina ropna kojarzy się z silnym bólem gardła białym nalotem na migdałkach oraz wysoką gorączką. Jednak nie zawsze taki obraz objawów wskazuje na zakażenie bakteryjne. Podobne symptomy może dawać infekcja wirusowa, szczególnie mononukleoza zakaźna. Dowiedz się, jakie są charakterystyczne objawy anginy ropnej, jak wygląda skuteczne leczenie i czy zawsze konieczna jest antybiotykoterapia. 

Czym jest angina ropna?

Angina ropna to potoczne określenie ostrego zapalenia gardła i  migdałków podniebiennych, któremu towarzyszy nalot lub wysięk na migdałkach. Wiąże się z zakażeniem bakteryjnym [1, 2]. 

Choroba częściej występuje u dzieci i młodych dorosłych niż u osób powyżej 30. roku życia [1, 2]. U dorosłych pacjentów zapalenie gardła i migdałków podniebiennych wywoływane jest zwykle przez wirusy [1].

Jakie wygląda angina ropna?

Objawy kliniczne choroby pojawiają się nagle. Charakterystyczne są [3]: 

• wysoka gorączka (powyżej 38^oC) z dreszczami,

• silny ból gardła utrudniający przełykanie,

• przekrwienie migdałków.

Węzły chłonne powiększają się i są bolesne, a ponadto pojawiają się białe naloty w kryptach migdałków [3]. 

Choć biały nalot na migdałkach najczęściej wskazuje na anginę ropną, podobny objaw może wystąpić przy mononukleozie zakaźnej – chorobie wywołanej przez wirus Epsteina-Barr [4]. 

W odróżnieniu od anginy wirusowej, infekcji wywołanej przez paciorkowce nie towarzyszą zwykle katar, kaszel, chrypka, zapalenie spojówek. Temperatura ciała może być tylko nieznacznie podwyższona (tzw. stan podgorączkowy) [1, 3].

Jakie są przyczyny anginy ropnej?

Objawy pojawiają się w następstwie zakażenia bakteryjnego, zwłaszcza paciorkowcem beta-hemolizującym grupy A (Streptococcus pyogenes) [1, 2]. Rzadziej przyczyną są inne szczepy bakterii, np. Haemophilus influenzae [2].   

Angina ropna jest zaraźliwa i najczęściej rozwija się po kontakcie z bakteriami przenoszonymi drogą kropelkową, np. podczas kaszlu, kichania lub bliskiej rozmowy z osobą chorą. 

Okres wylęgania wynosi od 12 godzin do 4 dni, zaś okres zakaźności trwa do 24 godzin po zastosowaniu antybiotyku. Natomiast bez leczenia zakaźność zwykle utrzymuje się około 7-10 dni od początku choroby [5]. 

Jak wygląda leczenie anginy ropnej krok po kroku?

Postępowanie przy anginie ropnej powinno przebiegać etapami: od oceny objawów, poprzez dokonanie prawidłowego rozpoznania, po dobranie odpowiedniego antybiotyku. 

Krok 1. Ocena objawów i rozpoznanie 

Pierwszym etapem leczenia jest ustalenie, czy objawy rzeczywiście wskazują na zakażenie bakteryjne. Lekarz bierze pod uwagę m.in. początek symptomów, wiek pacjenta, dolegliwości towarzyszące, wygląd węzłów chłonnych [1]. 

W rozpoznaniu pomaga tzw. skala punktowa Centora/McIsaaca, która uwzględnia takie kryteria anginy ropnej jak [3]:

• gorączka (temperatura ciała powyżej 38^oC),

• brak kaszlu,

• powiększone węzły chłonne, 

• wysięk włóknikowy i obrzęk migdałków,

• wiek pacjenta. 

Im więcej punktów, tym większe prawdopodobieństwo, że przyczyną zakażenia jest bakteria.

Aby potwierdzić wstępną diagnozę, lekarz może zlecić wykonanie szybkiego testu na obecność antygenu PBHA. Polega na pobraniu wymazu z gardła – wynik dodatni potwierdza anginę bakteryjną [5]. 

Krok 2. Antybiotykoterapia i leczenie objawowe 

Jeśli lekarz będzie mieć pewność, że typowe objawy świadczą o zakażeniu bakteryjnym, zleci odpowiednie leczenie antybiotykiem. Najczęściej podaje się penicyliny lub jej pochodne, a w przypadku uczulenia – erytromycynę lub makrolidy czy klindamycynę [5, 6]. Angina ropna wymaga leczenia antybiotykiem przez ok. 10 dni – o tym decyduje lekarz [1]. 

Jeśli chodzi o anginę ropną – leczenie może być również objawowe. Ważne są [1, 5]:

• odpoczynek,

• wypijanie dużej ilości płynów,

• stosowanie leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych, np. paracetamolu, leków z grupy NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych).

W leczeniu miejscowym zakażeń bakteryjnych jamy ustnej i dziąseł, pleśniawek oraz zakażeń grzybiczych jamy ustnej i gardła po leczeniu antybiotykami można zastosować Chlorchinaldin VP. Produkt zawiera chlorochinaldol – substancję o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym, wykazującą aktywność m.in. wobec Streptococcus pyogenes [7].

Takie metody pomogą więc łagodzić uciążliwe objawy. 

Artykuł na zlecenie marki Chlorchinaldin

Źródła

[1] Skotnicka B. Angina – objawy, przyczyny, leczenie. Medycyna Praktyczna: https://www.mp.pl/pacjent/pediatria/choroby/laryngologia/78438,angina-objawy-przyczyny-leczenie (dostęp: 30.06.2026).

[2] Kaczmarek J. Anginy - rozpoznawanie, różnicowanie, leczenie i powikłania. Przewodnik Lekarza/Guide for GPs. 2002:130-132.

[3] Waśniewska-Okupniak E. Sore throat. Lekarz POZ. 2020;6(5):253-257.

[4] Świętek K. Zespoły mononukleozowe. Przewodnik Lekarza/Guide for GPs. 2001:90-92.

[5] Szenborn L, Sawiec P, Mrukowicz J. Ostre zapalenie migdałków (angina). Interna – mały podręcznik. Medycyna Praktyczna: https://www.mp.pl/interna/chapter/B16.II.3.3. (dostęp: 30.06.2026). 

[6] Kukwa A, Dudziec K. Stany zapalne błony śluzowej i układu chłonnego gardła u dzieci. Przewodnik Lekarza/Guide for GPs. 2000:54-58.

[7] Charakterystyka Produktu Leczniczego Chlorchinaldin VP (dostęp: 30.06.2026).